குப்பை லாரி

இன்று எனக்கு முன்னே ஒரு குப்பை லாரி சென்றது. எல்லா குப்பை லாரிகளையும் போல் அதற்கே உரிய நாற்றத்தோடு சென்றது. அதை மன்னித்து எற்றுக்கொள்ளலாம் ஆனால் அதன் பின் பகுதி திறந்து இருந்தது அதன் வழியாக அத்தனை குப்பைகளும் வெளியே பறந்து கொண்டு இருந்தன. குப்பையை எடுக்கிறார்கள் பிறகு வெளியே பறக்க விடுகிறார்கள். அதை எடுத்ததே அபத்தமாகிறதே..

எந்த பெட்ரோல் லாரியாவது ஓழுகி பார்த்ததுண்டா, ஆனால் எல்லா தண்ணி லாரியும் ஒழுகுகிறது ஏன்? பெட்ரோல் லாரியை பழுது பார்த்த நமக்கு தண்ணீர் லாரியை பழுது பார்க்க ஏன் தோன்றவில்லை? திமிர். தண்ணீர் தானே என்ற திமிர். இதற்க்கெல்லாம் ஒரு நாள் நமக்கு பதில் காத்துக்கொண்டு இருக்கிறது.

Raincoat Idiots

Whenever it is cloudy in chennai you can see these raincoat idiots all over chennai. They are nothing but guys who think of themselves as Keanu Reeves from the Matrix. They think that they are the chosen one. The wear a raincoat and have it unbottoned and zoom past in bikes. They dont think how risky it is. It is equivalent to a girl riding a two wheeler with her dupatta untied. All these guys think is how beautifuly the rain coat flies when they ride their bike. Most of these guys are well educated guys working for MNCs.

Posters

Every 10 feet we find a poster of Stalin laughing, smiling, shouting, standing, sitting, writing. Yes this is what we see in chennai nowadays. Cinema posters are lesser in number. And also the pose of politicians are more cinematic than real cinema posters. Number of Karunanidhi posters are less though it increases occassionaly. In all these posters be it Stalin or Karunanidhi their pose will beat Rajinis pose in Sivaji. Their costume will beat Amitabhs or Sharukhs hands down. Charisma plays a part agreed but if we have to look at their face every 10 feet it makes us tired. Why do they advertise themselves?

To top this I also find posters of one person named Jayachandran pasted all over Madipakkam road. They have used all words in tamil to decribe him as the hero. He is shown walking, smiling, riding a chariot etc. I dont know who he is.

And yes occassionally we see our great Ramadoss (who was once against family politics) with his son.

And sometimes we do see some photos of Vasan. I wonder who still believes in Vasan to keep a poster for him.

Sivaji - Second take

My first view on Sivaji can be found here

I saw Sivaji for second time at Sathyam on Friday. I missed the Ballelaika song thanks to our Traffic. As the expectation was set clearly this time there was no disappointment and only it got better than first time. Somethings which I felt boring during my first view felt good this time.

For some reason Sahana song did not click second time also. Sometimes I felt Shriya does the same kind of dance movements in all songs.

Overall I felt the movie racier than the first time. Rajini rocked all the way.

The theater was full of kids which meant lot of familes had come to watch the movie. The theater was housefull. After 50 days the film is still going strong (remember the 50 days of Sivaji is equivalent to 100 days due to number of prints). I think after Indian this is the next movie I watched in Sathyam and the sound effect was good. Overall it was a good experience.

பஜாஜ்

தொலைக்காட்சியில் வரும் பல விளம்பரங்களில் சில விளம்பரங்கள் நமக்கு பிடித்துப்பொவது உண்டு. அதிலும் மிக சொற்ப பொருட்களின் விளம்பரங்களில் எல்லா விளம்பரங்களும் பிடிப்பது அபூர்வம். உதரணமாக "7 அப்" அந்த கார்ட்டூன் விளம்பரம் எனக்கு மிகவும் பிடித்த ஒன்று. இப்பொழுது நான் பேச வந்தது அதை பற்றி அல்ல பஜாஜ் விளம்பரங்களை பற்றி.

பஜாஜ் கடந்த சில வருடங்களில் ஹீரோ ஹோண்டாவை தூக்கி சாப்பிட்டுவிட்டது என்றே சொல்லலாம். பைக்கில் மட்டும் அல்ல விளம்பரங்களிலும் தான். ஒவ்வொரு பஜாஜ் விளம்பரமும் அற்புதமாக உள்ளது. அவர்களது பல்ஸர், டிஸ்கவர், கலிபர் அனைத்து விளம்பரங்களும் கண்ணுக்கு விருந்து. மிகவும் மாறுபட்ட சிந்தனை அடங்கியது. மற்ற நிறுவனங்கள் மிகவும் பழைய கால ஐடியாவோடே விளம்பரம் கொடுத்து கொண்டு இருக்க பஜாஜோ எங்கேயோ சென்று விட்டது.

குறிப்பாக இப்பொழுது வரும் பல்ஸர் விளம்பரம் அருமை. ஒரு பைக்கில் இருந்து பல பைக்குகள் வந்து, பிறகு அனைத்தும் ஒன்றாக இணைவது அருமை.

பஜாஜின் வெற்றிக்கு நிச்சயமாக இந்த விளம்பரங்கள் அதிகம் கை கொடுத்து உள்ளது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

அந்த டீமுக்கு ஒரு சபாஷ்.

Fatboy slim

This is my favorite music video. Christopher Walken rocks.

Manmadhan

This week I had the chance of watching two tamil movies which were released before 2004. One Thiruda Thirudi and another one Manmadhan.

Thiruda Thirudi is an ok movie. Nothing much to write about it.

Coming to Manmadhan, I am not a fan of Simbhu. I always felt he is just an imitation of Rajni. But despite the fact I am not his fan I have to admit he is an extremely talented actor. Though like Kamal he has added scenes just for the sake of showing of his acting histrionics, he has excelled in many scenes.

Considering the fact that he has authored, screenplayed and shadow directed the movie it is an achievement for his age.

The scene where he watches his brother through the window is highlight for his acting skills.

He is one person who has good potential but because of his offscreen negative matters reported by media not able to come up and garner support of the public.